Şu an büronun işleri öyle
ağır aksak yürüyor ki anlatamam. Bütün yük onun üstünde,
kendimi çok suçlu hissediyorum. Yani ben üzerime düşen
görevi yapamadığım için o daha çok çalışıyor. Ben de kendimi
affettirmek için, diğer her türlü işi yapmaya çalışıyorum.
Kendimi o kadar yetersiz ve çaresiz hissediyorum ki
anlatamam.
2- Dış görünüşümle ilgili
takıntılarım var. Kendimi her zaman çok şişman ve çirkin
buluyorum. Hiçbir zaman beğenmiyorum kendimi. Bu öyle
boyutlara varıyor ki, kendime kıyafet almaya bile
gidemiyorum. Dükkanlarda kendime yakışacak hiç birşey
olmadığı gibi bir takıntım var. Giydiğim hiç birşeyi
üzerimde beğenmiyorum. Ya göbeğimi gösteriyor ya da
kalçalarımı. Ki ikisinden de nefret ediyorum. Böyle en
bolundan iki pantalonla ve iki kazakla bütün bir kışı
geçiriyorum. Her gün aynı şeyleri giymemden erkek arkadaşım
o kadar sıkılıyor ki kendisi gidip bana bir şeyler alıyor. O
almasa kendime iç çamaşırı bile almak gelmiyor içimden.
Sabahları boy aynasına baktığımda, bacakları selülit dolu,
göbeğinde yağlar birikmiş kolları bile yağ bağlamış çirkin
bi kadın görüyorum karşımda. Ama bu durumu değiştirmek için
gerekli hiç birşeyi yapamıyorum. Boğazımı tutamıyorum,
tatlıyı bırakamıyorum. Egzersiz yapayım diye, bir sürü cd,
dvd, kitap vs aldım. Bir tanesini daha haftada üç kez üst
üste yapmayı başaramadım. O gün egzersiz yapmamak için o
kadar çok bahane bulabiliyorum ki duysanız şaşar kalırsınız.
Çikolatalar, bisküviler, kurabiyeler geliyor arkasından
tabi teselli için. Sonra bakıyorum kilo alıyorum diyete
başlıyorum, Veriyorum bir iki kilo falan ama sonra yeniden
alıyorum. Çok iyi biliyorum ki öyle aç kalarak verdiğin
kiloları aynen geri alıyorsun ama napıyım… Düzenli egzersiz
yapmaya bir başlayabilsem…. 56-57 kilo biri iken, 65 kilo
oldum ve kendimi duba gibi hissediyorum. 56 kilo iken de
kendimi şişman buluyordum ama şimdi o günlerime dönebilmek
için her şeyimi veririm. Eski kıyafetlerim üzerime olmadığı
için hepsini attım. Sabahları dolabımı açtığımda moralim o
kadar bozuluyor ki anlatamam. Çünkü topu topu iki üç
pantolonla, üç beş kazak var giyebileceğim….
O kadar istikrarsız
bi insanım ki, başladığım hiçbir işi bitiremiyorum.
Bitirdiğim tek şey şu hukuk fakültesi ondan da çok pişmanım.
Keşke başka bi bölüm okusaydım, keşke başka bi meslek
seçseydim diye kendi kendimi paralıyorum.
Geleceğe karşı büyük bir
güvensizlik içerisindeyim. Kendi ayaklarımın üzerinde
duramayacağıma inandığım için erkek arkadaşımdan ayrılırsam,
ya da ona bir şey olursa napıcam ben diye düşünüp duruyorum.
Tamam hukuk fakültesini bitirdim, avukatlık ruhsatımı aldım
ama avukatlık yapamıyorum ki. Kim napsın benim gibi
yetersiz, işinin gereklerini yapamayan birini diyip
duruyorum ve bunun stresi ile kendimi tatlıya veriyorum.
Erkek arkadaşıma baskı yapmaya başladım artık evlenelim
diye. Çünkü en azından belki evlenirsem bir şekilde güvencem
olacağına inandım şu aralar. O ise benim kadar istekli
değil. Bu da beni hem üzüyor hem de daha çok korkutuyor.
Çok dağınık ve pasaklı bir
insanım. Bir türlü düzenli ve titiz biri olamıyorum. O kadar
tembelim ki bazen, evde tek başıma kaldığım zamanlar
televizyonun karşısında saatlerce hiç birşey yapmadan
oturduğum oluyor. Bir türlü düzenli bir insan olmak için
gereken enerjiyi bulamıyorum kendimde. Evde bir oda var,
taşındığımız günden beri (üç yıl oldu) düzenlenmeyi
bekliyor. Ve ben o odaya her girişimde kendimden nefret
ediyorum. Ne kadar beceriksiz bi insansın sen diyorum ya üç
senedir şu odayı düzeltemedin. Ama ne zaman başlasam üzerime
bir yorgunluk, bir kırgınlık çöküyor ve dinleniyim biraz
diyip bırakıyorum her şeyi öylece.
Kendime
olan güvensizliğimin nedenini ben de çok soruyorum kendime.
Babam olabilir diye düşünüyorum çoğu zaman. Teyzem ölünce
annem zorla babamla evlendirilmiş. Babam annemi hiçbir zaman
sevmedi. Ölen teyzeme aşıkmış çünkü. Annemde babamı hiçbir
zaman sevmedi. 14 yaşında zorla evlendirildiğin ve ona
dayaktan başka türlü bir sevgi göstermeyen bi adamı
sevmesini kim bekleyebilir ki? Babam bizi de sık sık
döverdi. Her şey yasaktı. Bahçeli bi evde oturuyorduk, o
bahçeden dışarı çıkmamız yasaktı, komşu çocuklarıyla
oynamamız yasaktı, eve arkadaşlarımızın gelmesi yasaktı.
Büyüdükçe bu yasaklar da çoğalarak arttı tabi. Küçükken
sürekli ölse de kurtulsam diye dua ederdim. Sanırım 12-13
yaşlarındaydım acı bir gerçeği fark ettiğimde. Ben Allah’tan
korkmuyordum babamdan korktuğum kadar. Günah kavramının
benim üzerimde en ufak bir etkisi yoktu, oysa, babamın akşam
eve geleceği, gene annemi ve beni döveceği korkusu o kadar
büyüktü ki, onu memnun etmek için ne derse yapar ama içimden
de nefret yağdırırdım ona. Aramızda hiçbir zaman bir
baba-kız ilişkisi olmadı. O kadar cahil ve dar kafalı,
despot ve anlaşılmaz bir adamdır ki. Okulda derslerim her
zaman çok iyi olmasına rağmen beni orta okula, orta okul
bitince liseye göndermemeye kalktı. Annemin büyük
direnişleri sayesinde okuyabildik kardeşlerim ve ben.
Annem, ben lise 2’ye
giderken babamdan boşanmayı başardı. Hem maddi hem manevi
çok sıkıntılı günler geçirdik o boşanma süreci ve
sonrasında. Babam sürekli annemle aralarını yapmam, annemin
ona geri dönmesi için bana baskı yapıyordu. İntihar etmeyi
çok düşündüm o zamanlar hepsinden kurtulmak için ama o kadar
korkaktım ki yapamadım.
Sonrasında hayatımızı yoluna soktuk tabi bir şekilde. Çünkü
hayatımızdaki şiddet, baskı ve sevgisizlik kavramı babam
çıkmıştı nihayet. Şu an için o günleri hatırlamak bile
istemiyoruz hiçbirimiz. Ama bugün yaşadığım bu sıkıntılar o
günlerin izleri sanırım. Çünkü kendimi hiçbir zaman
bir güven ortamı içerisinde hissetmedim ben çocukken.
Babamın hiçbir zaman yeteri kadar parası olmazdı. Ona o
kadar kızardım ki madem paran yok, niye bu kadar çocuk
yaptın diye. Kirayı hep geç yatırırdı, ev sahibi sürekli
bizi evden atmakla tehdit ederdi. O zamanlar yatağın altına
saklanır ve korkuyla beklerdim bizi evden atmaya gelecek
adamları.
2000 yılında mezun oldum,
2001 sonu ruhsatımı aldım ve çalışmaya başladım. Bu korkular
ve isteksizlik ilk günden itibaren var. Ama ben hep nasıl
olsa alışırım, nasıl olsa geçer diye bekledim. Etrafımda
kimseye de söyleyemiyorum. Ne aileme, ne arkadaşlarıma.
Çünkü bana “gül gibi mesleğin var ama sen beğenmiyorsun,
nankörlük etme, senin yerinde olmak isteyen binlerce insan
var bu memlekette” gibi şeyler söylemelerinden korkuyorum.
Çünkü maalesef bunlara diyecek bir sözüm yok. Görünüşümle
ilgili kendimi beğenmeme vs. hep vardı.....
Erkek
arkadaşımla ilgili yaşadığım olaylar yüzünden bir dönem
psikoloğa gittim ve bir takım ilaçlar kullandım ama
isimlerini hatırlamıyorum. Zaten üç aylık bir süre sonunda
bırakmıştım tedaviyi. Ne gibi olaylar yaşadınız derseniz bu
o kadar uzun bir hikaye ki. Kısaca söylemek gerekirse
kendisi evliydi ve boşanmak istediğini çocuğuna
söyleyemediği için evden ayrılamıyordu. Bunlar hep benim
öğrencilik dönemlerime denk gelen olaylar oldu. Bir yandan
dersler, bir yandan onun sorunları derken ben depresyona
girmiştim. Onun bir zamanlar evli bir adam olduğu gerçeğini
hatırlamıyorum bile şu an. Şu an sanki o günler hiç
yaşanmamış gibi geliyor. Ama yaşandı ve çok zordu….
Görüntümle ilgili takıntılarım var. Mesela hiç kısa etek
giyemiyorum. Erkeklerin sürekli bana baktığı gibi bir
takıntım oluyor giyersem. Rahat edemiyorum. Laf atılmasından
nefret ediyorum. Sırf onun için belki giymiyorum etek. Sırf
kimse bana laf atmasın diye bazen yolda tek başıma
yürüyemediğim zamanlar oluyor. Çünkü bu toplumun erkekleri
bana o kadar itici geliyor ki anlatamam. Yolda yürürken
böyle garip garip bakmalar, yanından geçerken anlaşılmaz
şeyler söylemeler falan beni çileden çıkarıyor.
Benim de kendimi bulmaya
ihtiyacım olduğunu düşünüyorum. Çünkü gerçekten ne istiyorum
sorusuna verebildiğim bir cevabım yok. Bunu bulmak istiyorum
her şeyden önce.
Bu üç ay içinde pek çok
kez girişimde bulunmak istedim sizden randevu almak için.
Ancak biraz daha düşüneyim, acaba gerçekten ihtiyacım var
mı, emin miyim diye zaman verdim kendime. Sitenizi ziyaret
ettim tekrar tekrar.
Ve şimdi eğer siz hipnozun
benim için bir faydası olacağına inanıyorsanız ben denemek
istiyorum. “
İlk Hipnoz seansına
başlamadan önce amaçlarını yazmasını istedim. kendisi bana
aşağıdaki listeyi getirdi.
1-Adliye mahkeme ve
duruşma korkumu yenmek istiyorum. Hakimlerden, savcılardan,
ve memurlardan korkmadan işimi yapmak istiyorum.
2-Büroda, işim dışında
başka işlerle ilgilenmeden üstüme düşen görevleri
yapabilmek, dilekçeleri yazabilmek istiyorum.
3-Kendine güvenen güçlü ve
girişken biri olmak istiyorum.
4-Başladığım bir işi
sonunda pişman olmadan bitirmek istiyorum.
5-Erkek arkadaşımla
evlenme konusunda, onun da hazır olduğu zamana kadar
beklemek için sabırlı olmak istiyorum. Bu konu açıldığı
zaman önemli olanın birbirimizi sevmemiz olduğu gerçeğini
hatırlamak ve bunu aileme de anlatabilmek istiyorum.
6-hayatta tek başıma
kalırsam ne yaparım korkusundan kurtulmak istiyorum. Tek
başıma da güçlü olabilmeliyim.
7- kendi ayakları üzerinde
durabilen, kendi kararlarını verebilen ve bunun
sorumluluklarına katlanabilen,bundan korkmayan biri olmak
istiyorum.
8-Temiz bakımlı ve düzenli
bir insan olmak istiyorum.
9- Kendini olduğu gibi
kabul eden, doğal biri olmak istiyorum. Alış veriş
yapabilmek, kendim için kıyafetler ve ayakkabılar alabilmek
ve bunları giyebilmek istiyorum.
10- Hayata olumlu
bakabilmek istiyorum.
11-Tembelliği hayatımdan
çıkarmak dinç ve dinamik olmak istiyorum.
12- Çok uyuyan biri
olmaktan kurtulmak istiyorum.(Günde en az 10 saat uyuyorum
ve buna rağmen genellikle uykuya doyamıyorum.)
13- Sabahları erken
(mesela 7) kalkabilmek, kalktığımdakendimi dinç hissetmek ve
egzersiz yapacak gücü kendimde bularak her sabah egzersiz
yapacak gücü kendimde bularak her sabah egzersiz yapmak ve
yağlarımı kasa çevirmek istiyorum.
14- Diyetisyene gitmek ve
bana vereceği diyeti uygulayabilmek istiyorum.
15- Şeker, pasta, börek,
çikolata, çerez, kızartmalar gibi yiyecekleri bırakarak,
günde en az iki litre su içerek yalnızca sağlıklı yiyecekler
yiyen biri olmak istiyorum.
16- Dudaklarımı yemeyi
bırakmak istiyorum.,
17-Özellikle adet öncesi
dönemde beni etkisi altına alan, gerginlik, kızgınlık,
etrefa karşı nefret ve karamsarlık, umutsuzluk ve
tedirginlikten kurtulmak istiyorum.
18- İngilizce yazabilmek
istiyorum.Bunun için bir kursa kayıt yaptırdım ama bir
kelime bile yazıp gönderemedim. O kursa hemen başlamak ve
ödevleri yapabilecek güveni kendimde bulmak istiyorum.
19- Sürekli bu ülkeden
gitme fikirleri geliştirmek istemiyorum. Burada mutlu olmak
istiyorum.
20-En ufak bir gürültünün
beni sinirli yapmasına engel olabilmek istiyorum.
(Çocuk,top,müzik,araba,korna, komşu vs. gibi ses
kaynaklarına duyarlı olmaktan bıktım usandım.
21- Artık gelecekle ilgili
korkularımı bir yana bırakarak mutlu ve huzurlu olmak
istiyorum.
22-Yalnız kaldığımda yemek
konusunda kendime hakim olmak istiyorum.
İlk hipnoz seansında sonra
danışanım Ç.İ’ yi gördüğümde neredeyse tanıyamadım. Hem
fiziksel görünüş olarak hem de ruhsal yapı olarak adeta
farklı bir insanla görüşüyordum. Şeker tatlı gibi
yiyeceklere asla el sürmediğini, adet döneminde olmasına
rağmen sakin olduğunu, eski sıkıntılarının bir çoğunun yok
olduğunu bir çoğunda da önemli azalmalar olduğunu söyledi.
Ç.İ ‘nin ikinci hipnoz
seansından sonra ev taşıma işi çıktı. Yaklaşık iki ay sadece
telefonda görüştük ve dolayısı ile hipnoz uygulaması
yapmadık. 3 seansta yukarıdaki 22 maddeden oluşan
amaçlarından hiç birini hatırlamıyordu. Yani artık tüm
amaçlarına ulaşmıştı.
3.hipnoz uygulamasını
kendi kendine uyguladı ve ben çay içiyordum. Avukat olmak
için önceden hiçbir çaba sarf etmediği için doğal olarak
avukatlık yapamadığını söyledi. Ama artık avukatlık
yapıyordu. Bu son hipnoz seansını da yaratıcı düşünce gücünü
geliştirmek amacı ile kendi kendine uyguladı. Hatta benim
yaptığım hipnoz uygulamasından daha güzel bir deneyim
yaşadığını söyledi. Seanslarımız bittikten yaklaşık iki ay
sonra kendisini aradım. Her şeyin yolunda olduğunu yalnız
kendi kendine hipnozu uygulamadığını çünkü hiç ihtiyaç
hissetmediğini söyledi. Evde kendi kendine sadece bir sefer
uygulama yapabileceğini görmek için uygulama yapmış. Sonra
bir daha da hipnoza gerek duymamış.
>>>ANA
SAYFA
©Copyright
2001, 2004 Psk.Tuncay Özer. Tüm hakları saklıdır. Kaynak göstermek ve link
koymak şartı ile sadece internet ortamında kullanmak için izin almadan
alıntı yapabilirsiniz. Diğer türlü alıntılar için kanun gereği izin
alınması gerekmektedir.